We hebben een prima tijd, maar lopen
wat achter met de verslagen. Daarom heeft Anneke een samenvatting geschreven.
In St Louis nemen we meer tijd.Het post ophalen vqn het poste restante
adres is is nog niet gelukt. Er zijn verkiezingen in Mauretanië. Daarom is het
postkantoor een paar dagen dicht...
We zijn reeds in de woestijn ergens tussen Nouadhibou en Nouakchott in,aan
de rand van het vogel/zeehonden park. De zandduinen zijn prachtig en het
rijden gaat leuk. Gisteren twee keer een karavaan kamelen gezien! De ene kudde
liep stevig door, er waren twee herders bij. De andere groep kamelen met ook
enkel twee man er bij was aan het gras grazen wat er nu groeit omdat het
vorige week geregend heeft. Raar hoor, groene grasveldplekken en ook af en toe
nog een poel in de woestijn.
Gister reden we ook een deel over veel stenen en ik wilde graag stoppen om
de stenen beter te bekijken. Het waren allemaal fossielen met schelpen erin.
Ook vonden we nog een gekko, soort hagedis,achter een steen. Nu hebben we
reeds het hele stuk gereden en schrijf ik dit uit Nouakchott. Het was een
geweldig mooie tocht, vooral de strandrit.
We waren samen met nog een andere Landrover, zelfde type en net zo oud als
de onze. Hierin reden Errin ,de Zuid-Afrikaan en zijn vriendin Stephanie uit
New Zeeland, we hadden hen eerder in Agadir ontmoet. Hun auto ging nog serieus
kapot. Dus is er een dag 2 tot 3 uur gesleuteld! Ze hadden problemen met de
koppeling en midden in de woestijn hebben zij en Martin en ook nog een
Mauretaniër (die heeft 5 mintuen geholpen), er een nieuwe aandrijfas in gezet.
Het was allemaal geen probleem want voor de rest ben je goed voorbereid. Beter
dan de Mauretaniërs zelf. Aan het begin van onze tocht stond er een auto stil
en die had niet genoeg diesel mee, zoiets is stom. We durfden maar 5 liter weg
te geven en ze waren er niet echt blij mee want ze vroegen een hele jerrycan
(20 liter ). Later toen onze tomaten net op waren hebben we een auto geholpen
die erg vast was komen te zitten. Ze vervoerden tomaten en mandarijnen en een
levende geit. We kregen een plastic zak vol tomaten en manderijnen.
Wij hebben 1 keer vast gezeten en 1 lekke band gehad. De andere Landrover
zat heel erg vast, maar er is best behoorlijk wat verkeer en met zo'n 5 paar
rij platen (circa 8 nationaliteiten) was het een makkie om weer los te komen.
De kampeerplekjes in de natuur zijn schitterend en met de twee auto's samen
maakten we steeds een knus plekje. Wij hebben ieder keer in ons tentje
geslapen, 1 keer aan het strand waar een dode zeeschildpad lag en een rottende
dolfijn. In de dolfijn zaten maden, die hebben ze de volgende dag als aas voor
de vissen gebruikt. Errin had een echte werphengel mee en gebruikte een stuk
vis als aas, van een vliegende vis die zich zelf bij vloed daar had
gelanceerd, behoorlijk vers was deze nog. Hij ving, Johan mocht af en toe
helpen, met gemak 5 vissen die we geroosterd hebben, lekker1
Dag voor nu, met ons gaat alles prima, ik hoop thuis ook. Veel knuffels van
ons allemaal uit Nouakchott. Aan de rand van de woestijn.
MARTIN JOHAN GERBEN & ANNEKE
