Nu nog een kort stukje over Bamako:
We hadden slechts een 8 dagen vergunning voor de auto gekregen voor dit land
en we moesten ons dan nog een keer melden bij een douane. Eerst deden we dit
op 7 december, maar dat was een zondag en het kantoor was dicht. Wel ging er
iemand mee naar het hoofd van de douane en hij krabbelde er onder dat we langs
geweest waren maar dat de stempels op 't buro waren. We zouden nou weer twee
dagen tijd hebben.Toen door naar Bamako. Martin is iets behoorlijk
ingewikkelds aan de auto wezen sleutelen en we zagen dat het chassis ernstig
was gescheurd. De auto hing met ijzerdraad aan elkaar want we wilden eerst de
douanepapieren klaar hebben. Wij naar het adres op zoek, eindelijk gevonden,
moeten we heel ergens anders zijn als het om auto's gaat. Gelukkig ging er
vlot een aardige jongeman van de straat mee om te gidsen.
We vonden het, moesten buiten het hek parkeren en alleen Martin ging het
terrein op nadat z'n paspoortgegevens waren opgeschreven. Gelukkig was de
jongen ook nog steeds mee, want zelfs hij moest nog een paar keer de weg
vragen. Het was tegen 5 uur maar het kon alleen 's ochtend voor 12 uur. De
volgende dag hebben we dat als eerste gedaan en toen Martin zich meldde
moesten we eerst een fiscale zegel, een soort postzegel, elders in de stad
kopen van 1000 cfa. Moeilijk zeg! Weer ging er vlot iemand met ons mee en na
wat gezoek in een overvolle stad ging hij ergens vragen. Ze hadden er alleen
zegels van 500 en 100 cfa!
Dus weer verder, we waren erg blij dat de jongen mee was en ik zei tegen
Martin: het is net zo'n wedstrijd als op TV met schijnbaar onmogelijke
opdrachten. Maar het lukte allemaal binnen een uur en was dus best wel
grappig.
Bamako was druk en hectisch, zoveel verkeer taxibusjes, brommertjes,
duwkarren en een gekrioel van mensen die iets proberen te verkopen. als je
maar even stilstaat bij een stoplicht of een ander oponthoud. Ze verkopen
bijvoorbeeld vogeltjes, kussentjes, snoep, brood, groente en tissues. De
straatjes zijn nauw, een deel is mooi geplaveid omdat er vorig jaar een grote
Afrikacup (voetbal) was, maar soms ook hard zandwegen. Martin zag een keer een
doorgaande weg met stoplichten die een zandweg kruiste. Verder is er niet
zoveel meer te vertellen, gisteren zelf spaghetti gekookt en 's ochtends
Gerben's schoentjes laten poetsen voor 15 cent, ze zijn weer als nieuw. Nu
gaan we de tentjes opbreken want de zon komt door het is al een fijn
temperatuurtje, nog heerkijk koel.
