Nagekomen bericht uit Afrika (december 2003)

"Dat gaat naar Timboektoe toe en komt voorlopig niet meer terug" gaat misschien wel op want het is verschrikkelijk ver weg en vervolgens in the middle of nowhere!

Toch waren wij zo dichtbij, maar drie dagen varen, dat we het niet wilden overslaan. We hadden ook met de auto kunnen gaan maar een weekje even helemaal wat anders leek ons wel prettig. Met een touristenpinnas zijn we er heen gevaren; aan boord waren een schipper een kokshulpje en nog iemand en een jongentje van 12 en ook nog twee Fransen.

Een pinnas is een lage boot met brede gangboorden waar je overheen mag lopen om naar een ander plekje te gaan. Bijvoorbeeld achterin waar achter een rieten mat een goede WC was of halverwege de boot dichtbij een houtskool vuurtje (lekker warm) waar ze op kookten. Soms hadden we tegenwind en buiswater voorin. Overdag was het lekker warm, maar 's avonds en 's morgens vroeg ~ we vertrokken reeds om 6 uur ~ was het koud en wikkelden we ons in onze slaapzak, verstopten we ons lui liggend onder de bankjes.

's Avonds stopten we pas om 7 of 8 uur. Onderweg kochten ze vis en maakten ze het eten klaar. 's Nacht sliepen wij in ons tentje op de wal en de Afrikaanse mensen in de boot. Het was schitterend mooi onderweg, veel dorpjes en levendigheid, veel bootjes soms ook met een zeil gemaakt van aan elkaar genaaide zakken. En de laatste dagen zagen we een paar keer nijlpaarden van vlakbij. We zijn een paar keer gestopt. Johan heeft toen even ezeltje gereden en we kwamen er achter dat Gerben hier een veel voorkomende naam is!

Uiteindelijk waren we er, het haventje waar wij uit uit gingen stappen. Je moet dan nog wel twaalf kilometer verderop zijn voor Timboektoe. Daar komen is dan een heel gezeur want ze vragen daarvoor belachelijke prijzen terwijl er in een reisboek staat dat het voor 1/10 kan. Toen zijn we maar eerst gaan lopen. We hadden een jerrycan mee met water uit een kraan om met drupjes er veilig drinkwater voor ons van te maken. Deze hebben we leeggegooid en de lege jerrycan mocht Johan dragen. Ik had zelf een klein rugzakje en een slapende Gerben. Martin een grote rugzak en een tas met tent en slaapmatjes. Het was warm en zanderig. Johan liep te puffen dat hij dorst had en niet verder kon, hij zakte bijna in elkaar. Het was net een toneelstuk, zo samen met die lege jerrycan.

Uiteindelijk reed het goedkope openbaar vervoer ons achterop en zijn we in een oude Peugeot (pick-up achtig) met zo'n 12 mensen erin Timboektoe in gereden(jammer genoeg geen Landrover want die worden er in Timboektoe ook veel voor gebruikt). We gingen naar een guesthouse waar we onze tent op het dak mochten op zetten. We hebben er even uitgerust en toen een beetje door Timboektoe gewandeld. We bestelden ergens avondeten, komen ze ons na zo'n 1/2 uur vertellen dat de ingredienten niet meer te krijgen zijn op de markt. We hadden patat en tomatensalade besteld. We zijn toen ergens anders gaan eten waar het eten al klaar was.

De volgende dag hebben we 's ochtends wat rond gekeken op een grote jaarmarkt die er net was (1x in de 4 jaar). Er waren ook een boel sjieke auto's in het stadje want de president was die dag ook in Timboektoe. Daar hadden we 's avonds nog pech mee want wij gingen op een kamelentochtje met een overnachting in de woestijn. Helaas gingen we niet te ver want de kamelen moesten terug voor een optreden bij het diner van de president. De volgende dag hebben we nog wel een extra stukje boven op de kamelen rond gestapt. Echt super vind ik dat! Johan had z'n eigen kameel maar hij vond het eng dus ging er iemand met hem mee boven op de kameel. Gerben zat bij mij voorop, hij vond het leuk en de tweede dag heeft hij gewoon z'n dutje op de kameel gedaan. Zonde van het mooie uitzicht, maar dus wel heel relaxed. Verder hebben we die dag weer een beetje rond gekuierd en waren we druk met ansichtkaartjes.

's Avonds moesten we in een ander haven plaatsje zijn dan waar we aangekomen waren voor de grote openbaar vervoer boot terug. Deze ging pas om 22:30, erg onhandig met kleine kinderen. We zorgden dat we aan het begin van de avond reeds in de haven waren en de jongentjes gingen alvast op een kleed op de grond slapen. Het ging heel prima. We hadden een hut met nog twee ander mensen en hebben er enkel de eeste nacht geslapen, elk met een kind in bed. Het was veel comfortabeler voor ons om ons tentje op het dek op te zetten en dat mocht. De mensen die vierde klas reisden sliepen ook op het dek op een rieten mat want het is erg vies aan boord en enkel een deken of kleed.

Leuk is om alle bedrijvigheid aan boord gade te slaan, want op diverse plekken zijn houtskoolvuurtjes aan en wordt er meestal rijst met vis klaargemaakt. Soms kwamen de zwarte mensen eens een tijdje bij ons kijken er was iemand met een fototoestel en die wilde graag met Johan op de foto. We waren twee dagen en drie nachten op de boot, dit was erg leuk omdat iedereen een beetje aan elkaar went en er leuk contact was met de lokalen. De ene dag legden we aan, niet alleen voor nieuwe passagiers maar vooral om handel te drijven. Manden vol gingen van boord en de verkopers zaten een uurtje onder de boom. Ook trok het natuurlijk verkopers uit de dorpjes; ze kwamen langs met verse vis en vers brood. Wij kochten ook vis en betaalden de kok extra om het klaargemaakt te krijgen, het was heerlijk. De tweede dag legden we niet aan maar kwamen de vissersbootjes tegen de grote boot aan liggen en was het een druk heen en weer geroep over de koopwaar. Ik vind dat wel leuk en kocht ook weer vis voor ons. We hadden iets van 12 kleine visjes en wel 5 of 6 soorten. Er reisden ook schapen en geiten mee aanboord, het was een beetje onze kerststal waar we af en toe heen gingen. Je mocht overal komen, lekker klauteren op allerlei trapjes of een keertje kijken in de machinekamer of bij de kapitein. O ja, er waren ook een paar winkeltjes en Johan ging af en toe alleen een snoepje kopen.

We kwamen ook weer ongeveer om middennacht aan op de plaats van bestemming en wij zijn tot een uur of 6 in ons tentje gebleven. Ik geloof dat bijna iedereen aan boord bleef tot het bijna licht werd.

Dit was ons verslag over Timboektoe, nu gaan we weer verder met onze auto, naar Djenné en de Dogon vallei. En vervolgens naar Burkina Faso. Jullie horen welweer van ons. Gezellige feestdagen voor iedereen en wij wensen iedereen een zonnig en avontuurlijk 2004!