Bericht uit Afrika (december)

Donderdag 25 december 2003:
Djenné- Na Timboektoe hebben we onze auto opgehaald, eerst nog even uitgebreid gedoucht en er was zelfs een minizwembad (4 meter doorsnee rondje). In de middag op weg naar Djenné, dit zou niet zo heel ver rijden zijn, paar uur en dan doet een Landrover er een uurtje langer over omdat we maar gemiddeld 60 km per uur halen. Terwijl het ander verkeer veel harder rijdt of juist veel langzamer is (luxe toeristen 4x4, de bus, vrachtauto's, een enkele andere auto contra brommertje, fiets, paarden-ezel-ossen-wagen en vele wandelaars).

Onze bedoeling was om vlak voor het stadje in de bush te kamperen. Toen we er bijna waren liepen er nog twee blanke toeristen te liften en die waren heel blij met een lift, die maar een kwartiertje duurde. Het waren Amerikanen en uit een kerstsok haalden ze een Amerikaanse wandelzuurstok voor de kinderen. 's Ochtends hadden we in Moptie nog een Katholieke Missie bezocht en het kerststalletje gezien. Van de blanke mevrouw moesten we toen een hand geven aan de zwarte pastoor en we werden uitgenodigd in de bibliotheek waar we wat in boekjes hebben gebladerd. Ze had een boek, ooit geschonken door een Nederlander, en dat wilde ze ons laten zien. Verder hebben we met Kerstmis een blik ham opengemaakt (dat is heel luxe hier) en de kinderen mochten 's avonds een sterretje aan en we zongen kerstliedjes erbij.

Oké, wij gingen kamperen en hebben de volgende ochtend vlot alles ingepakt omdat we wilden ontbijten in Djenné. We moesten nog twee kilometer rijden en waren toen bij een pontje dat al over gaat als er 1 auto is, dus we konden gelijk verder. Na nog zo'n zeven kilometer kom je door een poort en verderop is dan een brug en rijd je het oude stadje Djenné binnen.

Nauwe zanderige straatjes en wat bijzonder was dat veel gebouwen meer dan een verdieping hebben. Mooie deurtjes en raamluiken. Een groot marktplein met wat kraampjes eromheen en de grote moskee waar Djenné zo beroemd om is, eigenlijk is die niet eens zo heel groot maar wel mooi onderhouden en het is zeker geen kleintje. Het komt gewoon doordat moskeeën vaak groot zijn hier.

We vonden geen geschikt plekje om te ontbijten en hebben toen onze eigen krukjes gepakt, vers brood, bananen en ananasjam was ons kerstontbijt met een geweldig uitzicht op de moskee! Martin had nog wat onbestemde vleesjes gekocht en een stuk of wat bedeljongetjes stonden geduldig te wachten. Martin vond het niet lekker en gaf het dus weg. Als een stel wilde katten graaiden ze ernaar en we hadden het idee dat een jongetje met een raar oog niets kreeg en we wilden helpen verdelen en zowaar dat hadden ze zelf al gedaan.

Na het ontbijt hebben we om de moskee gewandeld. Helaas was het postkantoor dicht omdat het kerst was. We hadden meer postzegels willen kopen. Nu worden de laatste Timboektoe kaarten uit Burkino Faso verzonden. Niet erg. We wandelden verder en werden mee genomen door een paar jonge jongetjes om naar een Bogolon te kijken. Dat is een katoenen doek geverfd in allerlei aarde tinten, dat doen ze ook met verschillende kleuren modder. Het is iets wat echt bij Mali hoort en we kwamen boven op een driehoog of vierhoog gebouwtje terecht dit was ook nog onze bedoeling om van af zo'n hoge plek nog een keer mooi uitzicht op de moskee te hebben. Enge nauwe zanderige trapjes maar er zijn altijd anderen die Gerben wel dragen.

We zagen hoe ze de modderkleden maakten en we werden overgehaald over een prijs te onderhandelen. Martin en ik spreken dan altijd van te voren met elkaar een maximumprijs af en beginnen dan met bijvoorbeeld 1/10 van dat bedrag. Meestal trekken we ons niks aan van hun beginbod. Het is een grappig spelletje en deze keer was het een echt tegen elkaar opbieden, zij er 500 af en ik er 500 bij tot ze niet meer wilden als laatst bod er 1000 bij en ze zei nee maar toen we nog maar een trapje naar beneden waren zij ze snel Ok. Terwijl wij pas buiten desnoods nog 1x 500 of 1000 erbij geboden zouden hebben.

Hierna zijn we het stadje uit gereden naar de veerpont. Bij de brug kregen we een schaal warm eten mee voor de veerman. Het was heel gemoedelijk. Aan de overkant stond een megavrachtauto/toeristenbus uit Duitsland: "Das rollende Hotel". Heel bijzonder als ze in de bus slapen liggen ze denk ik als in een soort mortuarium naast elkaar gestapeld want we zagen heel veel kleine slaapkamer raampjes. We hebben er een foto van maar die is maar matig gelukt.

Vervolgens zijn we weer terug gereden richting Moptie, omdat er niet zoveel goede wegen zijn was dat eigenlijk de enige optie. We hebben nog even ons Timboektoe verhaaltje gemaild bij het adresje onderweg omdat daar een aardig goede verbinding was en toen door richting Dogon land. Dat wordt het volgende bericht. Iedereen is nu inmiddels opgestaan uit de tent en dus ga ik met de kindertjes helpen.

Groeten uit Djenné (we zijn inmiddels in Ouagadougou op 29-12-2003),