Laatste weekend in Ghana

Laatste weekend Ghana
Aan alle leuke dingen komt een einde. En misschien is dat wel goed anders zou het niet meer zo gewaardeerd worden. Wij hadden in elk geval wel een super laatste weekend. Vrijdag 6 februari Martin's verjaardag (verslag volgt nog). Zaterdag relaxed inpakken van de auto, vaak even in zee. We leenden soms een surfboard om op te liggen en daarmee kun je wel 10 meter over de golven heen "vliegen". Zondag, gezellig en lekker ontbijt gehad met andere Nederlandse overlanders. Vervolgens 's zwemmen. Op de camping speelde een live band met dans en toneel. Het inpakken en sorteren van de winterkleding en bagage voor mee in het vliegtuig was wel vervelend. Want na 4 maand kon ik maar met moeite bedenken welke kleren we straks nodig hebben en de winterkleding is erg volumineus. Straks op het vliegveld trekken we nog een heleboel kleren aan zodat we weer minder te dragen hebben en ook de meeste dingen als handbagage mee kunnen nemen in het vliegtuig.

Het inpakken is gelukt: 1 grote rugzak, 1 klein rugzakje met daarin de PC en een minirugzakje met luiers en snoetenpoetsers, 1 kleine roltas, deze kan nog onder de rugzak worden geknoopt (hierin zit trouwens alleen winterkleding) en 1 paar stevige schoenen van Anneke. We willen zo weinig mogelijk mee omdat we dat vooral lastig vinden in het openbaar vervoer, teveel sjouwen en spullen om je heen.

We vliegen van Lomé (Togo) naar Parijs. Ons plan is verder te reizen met de trein naar huis tot plusminus 800 meter van ons huis in Nederland. Door met Air Togo te vliegen sparen we 1.000 euro, waar we lang niet alles van op zullen maken. Want we moeten natuurlijk nog wel een treinkaartje Parijs-thuis kopen. En we vinden het wel weer een leuk avontuur erbij. We zullen zien hoe het bevallen zal (dat lezen jullie dan t.z.t.).

Ons eten van zondag bestond uit: Het ontbijt bestond uit pannenkoeken met warme chocola, verse fruitsalade, bananen milkshake, vers ananassap en wij kiezen ook vaak ananas-sinaasappelsap. Allemaal erg lekker. We hadden ook nog French toast met jam. Wij konden het bijna niet op, zoveel.

Ondertussen kwam een kennis van ons aangewandeld met de naaister uit het dorp. De naaister bracht de zomerjurk die we vrijdag hadden laten maken naar een voorbeeld. Na passen bleek de jurk te nauw en na vermaken van een 1/2 uurtje te wijd dus zeiden we dat ze het voorbeeld wel wat langer mocht gebruiken om de jurk net zo te maken. De naaister beloofde dit te doen en de jurk 's avond te komen brengen. Vrijdagavond en zaterdag geen jurk gezien. Ik werd er wel een beetje zenuwachtig van want straks was ik m'n voorbeeld jurk ook nog kwijt. Wij wisten dat ze normaal zaterdags en zondags niet uit Accra komt (2 à 3 uur reizen met een busje voor nog geen gulden). Die dagen wil ze naar de kerk. Wij dachten dus ze komt zaterdag wel terug omdat ze ergens middels een briefje had laten weten dat het vrijdag te donker was geworden om het af te maken (geen elektriciteit) en dat ze terug zou komen om het wel af te maken. Ze wist dat zondag onze laatste dag in KoKrobité zou zijn. Bleek zij vooral zaterdag haar belangrijkste kerkdag te hebben. De jurk is erg goed gelukt. Er zitten wel wat extra naadjes en verstel stukjes in maar door het drukke batikpatroon zie je dat niet. Ook heeft ze een deel geknipt en er aangenaaid, wat onnodig was maar bij de voorbeeld jurk was gedaan om de stof te verlengen. Zulke dingen, het hele gedoe met die jurk, dat vinden wij nou echt Afrika, het komt wel voor elkaar als je maar geduld hebt. Ik heb het idee dat de Afrikanen zelf de moed eerder opgeven en daarom komen ze niet veel verder...

Onze lunch, met onze Afrikaanse vrienden, Ben, Kofi, Fred en Spaanse Rebecca, wij vieren; allemaal een bordje patat met ketchup zoveel je wil (patat en ketchup zijn Westers) en een heerlijke schaal vol met kreeftjes in een kaasroomsaus. Als toetje had iedereen een kommetje vanille ijs en een blikje bosvruchten vlaaivulling uit Nederland er overheen verdeeld. Vooral Ben vond dat heerlijk. We zaten buiten in gemakkelijke stoelen onder de palmbomen. Ik weet zeker dat iedereen het zich nog lang zal herinneren. De muziek en dansgroep had net twee uur lang opgetreden. En het was natuurlijk heerlijk weer.

Na de lunch hebben Gerben en Johan nog een paar uur op het strand en in de zee gespeeld onder de hoede van Rebecca en de 3 zwarte Afrikanen. Wij moesten het laatste inpakken en vooral weggooien. Wij hebben flink wat aan Rebecca meegegeven. Zij werkt in een weeshuis en kan vooral onze knutsels, spelletjes en speeldingetjes goed gebruiken en kleding die we niet meer mee naar huis nemen omdat het te smoezelig en te versleten is. Verder vond ik het fijn om weg te geven want kleurboeken en mooie kleurpotloden, vouwblaadjes dat hebben ze natuurlijk echt niet.